Views: 17.726
Het gevoel dat bleef hangen
De date was al voorbij toen ik het pas echt doorhad. Niet op het moment van afscheid, niet toen ik naar huis liep, maar later. Toen ik mijn jas ophing en even stil bleef staan. Alsof mijn lichaam nog ergens anders was. Ik voelde geen onrust, geen gemis, maar een zachte alertheid. Iets in mij was wakker geworden.
Ik dacht terug aan hoe ze me had aangekeken toen ik iets vertelde. Aan de manier waarop ze luisterde zonder me te onderbreken. Het was geen grote herinnering, geen scherp beeld. Meer een gevoel dat bleef hangen, alsof het zich niet liet afsluiten met het einde van de avond.
Geen haast, wel verlangen
Wat me verraste, was dat ik haar niet meteen wilde appen. Niet omdat ik geen interesse had, maar juist omdat ik het gevoel even wilde laten bestaan. Alsof ik het niet wilde verstoren door er te snel woorden aan te geven.
Dit verlangen voelde anders dan ik kende. Minder dwingend, minder gericht op bevestiging. Het was rustig en helder tegelijk. Ik wist niet wat ik wilde dat er zou gebeuren, alleen dat ik haar opnieuw wilde zien. Niet om iets af te maken, maar om het gevoel verder te laten groeien.
Voor mij was dat een belangrijk moment in het daten met vrouwen. Het besef dat verlangen niet altijd luid hoeft te zijn om echt te zijn.
De gedachte die steeds terugkwam
In de dagen erna merkte ik hoe vaak mijn gedachten teruggingen naar kleine details. Haar lach toen ik iets onverwachts zei. De manier waarop ze even bleef staan voordat we afscheid namen. Het waren geen grote momenten, maar juist die kleintjes die zich bleven herhalen.
Ik herkende dit gevoel niet van eerdere dates. Het was minder onrustig, maar daardoor juist intenser. Alsof er iets in mij werd uitgenodigd om open te blijven, zonder dat ik wist waar dat toe zou leiden.
Wat dit mij leerde over vrouw–vrouw contact
Dit moment liet me zien hoe anders vrouw–vrouw daten kan voelen. Het ging niet over kiezen of plannen, maar over afstemmen. Over ruimte laten voor wat zich wil ontvouwen. Ik voelde geen druk om mezelf te definiëren of iets vast te leggen. Ik hoefde alleen eerlijk te zijn over wat ik voelde.
Voor vrouwen die nieuwsgierig zijn naar vrouwen, maar zichzelf niet meteen in een label herkennen, is dit vaak herkenbaar. Het verlangen is er, maar het beweegt anders. Rustiger. Voorzichtiger. En misschien juist daardoor zo aantrekkelijk.
Het weten zonder woorden
Het moment waarop ik wist dat ik haar opnieuw wilde zien, had niets te maken met zekerheid. Het was geen besluit. Het was een weten dat zich niet liet uitleggen, maar wel bleef.
Ik stuurde haar later een bericht. Niet groot, niet beladen. Gewoon eerlijk. En toen ze antwoordde, voelde ik datzelfde rustige verlangen weer terugkeren.
Soms is dat genoeg. Niet weten waar het naartoe gaat, maar wel voelen dat je iemand opnieuw wilt ontmoeten. En vertrouwen dat dat gevoel serieus genomen mag worden.
Merel