"Mijn eerste match was geen succes. Gelukkig gaf ik het nog een kans"
Eline (31) meldde zich vol enthousiasme aan bij Three Little Secrets. Haar eerste match leek op papier perfect, maar tijdens de ontmoeting ontbrak de klik volledig. Ze begon te twijfelen of persoonlijke matchmaking wel iets voor haar was. Tot haar tweede match voor een onverwachte verrassing zorgde.
Op papier leek het perfect
"Toen ik mijn eerste match kreeg, was ik echt enthousiast. Ze was 33, zag er leuk uit en we hadden volgens ons profiel behoorlijk wat gemeen. We begonnen te appen en na een paar dagen besloten we ergens een drankje te doen.
Maar eerlijk? Het viel behoorlijk tegen.
Ze was ontzettend aardig en we hebben best gezellig gepraat, maar ik voelde gewoon helemaal niets. Geen spanning, geen aantrekkingskracht. Het voelde een beetje alsof ik met een collega aan het borrelen was.
Ik merkte dat ik mezelf steeds afvroeg of ik misschien te kritisch was. Ze was immers precies het soort vrouw waarvan ik dacht dat ik erop zou vallen.
Na anderhalf uur gingen we ieder onze eigen kant op. We hebben elkaar nog vriendelijk bedankt voor de avond, maar volgens mij wisten we allebei dat er geen vervolg zou komen."
Misschien was dit toch niets voor mij
"Ik vond het eerlijk gezegd best een teleurstelling. Je bouwt toch bepaalde verwachtingen op, helemaal wanneer iemand speciaal voor je wordt geselecteerd.
Ik begon zelfs een beetje te twijfelen. Misschien vond ik vrouwen in mijn hoofd wel aantrekkelijker dan in het echt? Of misschien werkte zo'n persoonlijke match voor mij gewoon niet.
Een paar weken later kreeg ik bericht dat er een nieuwe match voor me was gevonden.
Ik wist niet goed of ik daar alweer zin in had, maar besloot toch even te kijken."
Mijn tweede match had ik zelf nooit gekozen
"Toen ik haar profiel zag, moest ik even wennen. Ze was niet helemaal mijn gebruikelijke type. Ze had kort donker haar, was behoorlijk sportief en had een wat stoerdere uitstraling dan de vrouwen waar ik normaal op val.
Maar er was iets aan haar lach en de manier waarop ze zichzelf omschreef dat me nieuwsgierig maakte.
We begonnen berichtjes uit te wisselen en ik merkte vrijwel meteen dat het anders voelde. Ze was ontzettend grappig, een beetje brutaal en stelde vragen waar ik soms echt even over moest nadenken.
Na een paar dagen spraken we af in een wijnbar.
En dit keer voelde ik het eigenlijk meteen.
Ze gaf me bij binnenkomst een knuffel en maakte een grapje over hoe zenuwachtig ze was. Binnen tien minuten zaten we te lachen alsof we elkaar al jaren kenden.
Wat me vooral opviel, was hoe makkelijk het gesprek ging. Ik hoefde nergens over na te denken en voelde me ontzettend op mijn gemak. Maar tegelijkertijd was er ook die spanning die ik tijdens mijn eerste date zo had gemist.
Op een gegeven moment pakte ze tijdens het praten even mijn hand. Heel vanzelfsprekend, alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
Ik kreeg er serieus vlinders van."
Soms moet je jezelf laten verrassen
"Uiteindelijk zaten we tot bijna sluitingstijd in die wijnbar. Buiten gaf ze me een zoen en vroeg of ik haar nog eens wilde zien.
Daar hoefde ik geen seconde over na te denken.
Inmiddels hebben we alweer een paar keer afgesproken en ik vind haar iedere keer leuker worden. Of het iets blijvends wordt, weet ik natuurlijk niet. Maar ik geniet er enorm van.
Wat ik vooral grappig vind, is dat ik haar waarschijnlijk voorbij had geswipet als ik haar op een datingapp was tegengekomen.
Mijn eerste match was geen succes, maar achteraf ben ik blij dat ik niet meteen ben afgehaakt. Het heeft me vooral geleerd dat aantrekkingskracht zich niet altijd laat voorspellen.
En dat mijn type misschien toch iets anders is dan ik dacht."
Eline, 31 jaar
