Views: 22.376
Een perfecte nacht op Ibiza
Het was al veel te lang geleden dat Floris en ik écht samen weg waren geweest. Geen kinderen, geen schema’s, geen oppas die om een bepaalde tijd weer naar huis moest. Met twee jonge kinderen merkten we hoe lastig het is geworden om tijd voor elkaar te maken. Dus besloten we het groots aan te pakken. Drie nachten weg. Zonder kinderen. Alleen wij.
Het kostte behoorlijk wat logistiek, maar uiteindelijk lukte het. We boekten een vlucht naar Ibiza en huurden een appartement in de heuvels met uitzicht op zee. Onze slaapkamer had ramen van de vloer tot het plafond. Elke ochtend werden we wakker met de opkomende zon boven het water. Het voelde bijna onwerkelijk. Alsof we wakker werden in een droom waar we even in mochten blijven liggen.
(de foto bij deze blog is van ons appartement!)
Toeval bestaat wel
We hadden geen enkele intentie om een trio te hebben. Dit was onze tijd. We wilden samen zijn, praten, lachen, eten, slapen en vooral genieten van elkaar. Toch was er iets wat zachtjes op de achtergrond meespeelde. Floris had al een tijdje contact met een jonge vrouw via Tinder. Af en toe een berichtje, niets serieus. Tot hij ineens zag dat ze op Ibiza was. Op nog geen tien kilometer afstand.
Hij stuurde haar een berichtje en ze bevestigde dat ze met vriendinnen op vakantie was. We besloten de eerste dag helemaal voor onszelf te houden. Overdag naar een beach club, ’s avonds uitgebreid dineren. Maar die gedachte bleef hangen. Dat zij zo dichtbij was. Later die avond appte Floris haar wat haar plannen waren voor de volgende dag. Ze ging naar een feestje. En toen vroeg ze ineens: komen jullie ook?
Zonder al te veel nadenken keken we of er nog kaartjes waren. Die waren er. Veel te duur. Maar toch kochten we ze. Het voelde als een wilde gok. We wisten weinig van haar en het was allesbehalve zeker of ze überhaupt iets met ons zou willen. Ze wist wel dat wij samen waren. En toch nodigde ze ons uit. Maar één ding hadden we inmiddels wel geleerd: geen verwachtingen.
Zelfvertrouwen is geen gegeven
De volgende dag voelde ik dat ik gespannen was. Meer dan ik wilde toegeven. We hadden het erover en ik merkte dat mijn zelfvertrouwen niet was wat het vroeger was. Zeker na mijn tweede bevalling voel ik me niet altijd even lekker in mijn vel. In je hoofd begint de aftakeling ineens veel eerder dan in het echt.
Ik wilde me die avond gewoon goed voelen. Dus we gingen nog even shoppen. Ik kocht een jurkje waar ik me fijn in voelde en een nieuw setje lingerie. Toen ik me ’s avonds klaarmaakte, voelde ik langzaam de spanning zakken. Haar goed. Make-up on point. Mooie kleren aan. Het doet meer dan je denkt.
Wat er daarna gebeurde… dat is voor een volgend verhaal.