Views: 9.726
Afspreken zonder verwachtingen
Ik wist niet precies wat ik voelde toen ik haar zag binnenkomen. Geen zenuwen zoals ik die kende van eerdere dates, maar iets lichters. Nieuwsgierigheid zonder druk. We hadden afgesproken in een kleine cocktailbar, zo’n plek waar het licht zacht is en gesprekken vanzelf dichtbij worden. Ik had geen plan, geen idee waar deze date met een vrouw naartoe zou gaan. En juist dat maakte het prettig.
We bestelden cocktails en begonnen te praten. Over reizen, over werk, over momenten waarop het leven onverwacht een andere richting nam. Het gesprek liep moeiteloos. Ik merkte dat ik mezelf niet corrigeerde, niet nadacht over hoe ik overkwam. Ik mocht gewoon aanwezig zijn. Dat voelde nieuw, en verrassend ontspannen.
Een andere spanning dan ik kende
Terwijl de avond vorderde, merkte ik hoe mijn aandacht steeds vaker bij haar bleef hangen. Niet op een opdringerige manier, maar rustig en vanzelf. Af en toe raakten onze handen elkaar op tafel. Net iets langer dan toeval. Ik voelde een spanning die ik niet goed kon plaatsen. Minder scherp dan ik gewend was, maar daardoor juist intenser.
Dit daten met een vrouw voelde anders. Zachter. Minder gericht op indruk maken, meer op afstemmen. Ik voelde hoe mijn lichaam ontspande, terwijl mijn zintuigen juist scherper werden. Het was alsof ik niets hoefde te bereiken om het moment waardevol te laten zijn.
Naar buiten, de avond in
Toen de bar voller werd en de muziek iets harder, besloten we naar buiten te gaan. De frisse lucht voelde als een overgang, alsof de avond een nieuw hoofdstuk in ging. We liepen naast elkaar door de straat, onze schouders soms net rakend. Geen van ons sprak over afscheid nemen.
De stad was stiller dan binnen. Straatlantaarns wierpen zachte cirkels licht op het natte asfalt. In een smal steegje vertraagden we vanzelf. Alsof we allebei voelden dat dit een plek was waar niets hoefde, maar alles kon ontstaan.
De zoen in het steegje
We bleven staan. Het moment hing even tussen ons in. Ik keek naar haar gezicht, zag haar glimlach veranderen, zachter worden. Mijn ademhaling vertraagde. Toen ze dichterbij kwam, voelde ik haar hand mijn arm aanraken. Warm, geruststellend.
De zoen begon voorzichtig. Haar lippen tegen de mijne, aftastend, zonder haast. Ik voelde hoe de wereld even verdween. De zoen werd dieper, maar bleef zacht. Haar hand in mijn nek, mijn vingers langs haar kaak. Alles voelde afgestemd, alsof we luisterden naar hetzelfde ritme.
Toen we loskwamen, bleven we dichtbij staan. We glimlachten, lachten zelfs zacht. De spanning was er nog, maar had een andere vorm gekregen. Rustig. Veelbelovend.
Wat deze eerste date mij liet voelen
We namen afscheid zonder beloftes. Geen afspraken voor later, geen woorden die het moment vastlegden. Maar terwijl ik naar huis liep, voelde ik hoe deze eerste date met een vrouw iets in mij had geopend. Niet omdat ik wist wat dit zou worden, maar omdat ik had gevoeld hoe vrouw–vrouw contact kon zijn.
Zonder haast. Zonder labels.
En precies daardoor vol betekenis.
Merel