Views: 39.726
Toen de deur achter ons dichtviel
Zodra de deur achter ons dichtviel, veranderde de sfeer. Niet abrupt, maar voelbaar. Alsof de spanning die we buiten hadden vastgehouden ineens ruimte kreeg. Ik zette mijn tas neer, draaide me om en nog voordat ik iets kon zeggen, stonden we weer tegenover elkaar. Dichtbij. Haar jas half open, mijn adem nog niet helemaal rustig.
De zoen die volgde was anders dan op straat. Dieper. Zekerder. Haar handen vonden mijn middel, mijn vingers gleden langs haar rug. We bewogen zonder woorden door de ruimte, alsof het huis zich vanzelf aanpaste aan ons tempo. Alles voelde vertraagd en tegelijk urgent.
We lachten even, zacht en kort, alsof we de intensiteit wilden erkennen zonder haar te breken. Daarna verdwenen de jassen. Mijn trui volgde, haar handen warm op mijn huid. Ik voelde hoe we elkaar verkenden zonder haast, zonder plan. Elke aanraking was een vraag en een antwoord tegelijk.
De weg naar de slaapkamer herinner ik me niet als een route, maar als een overgang. Lippen, huid, ademhaling. Het bed was er ineens. We zakten erop neer, nog steeds zoenend, nog steeds aftastend. Ik voelde haar dichtbij me, haar gewicht, haar warmte. Alles wat daarna zou komen, hing al in de lucht.
Waar spanning zich niet meer liet tegenhouden
We lagen dicht tegen elkaar aan, onze lichamen nog zoekend naar een ritme dat niet bedacht hoefde te worden. Alles voelde nieuw en tegelijk verrassend vanzelfsprekend. Ik voelde haar adem tegen mijn huid, hoorde hoe ze zacht lachte, bijna verontschuldigend, alsof ze wilde zeggen dat dit net zo spannend voor haar was als voor mij.
Ze boog zich iets dichter naar me toe en fluisterde mijn naam. Het was nauwelijks hoorbaar, maar het deed iets met me. Ik antwoordde niet meteen. Ik liet het moment hangen, voelde hoe haar hand langzaam mijn string inging. “Voelt dit oké?” vroeg ze zacht. Ik knikte, en deed langzaam mijn string uit. Haar zachte vingers gingen langzaam over mijn clitje heen. Zo nat was ik nog nooit geweest, wat voelt dit geil. Langzaam voelde ik een vinger naar binnen glijden en ik kreunde zachtjes.
Ze fluisterde zachtjes in mijn oor. “Ik vind dit zo geil” Ik voelde hoe mijn lichaam daarop reageerde, hoe een diep warm gevoel door mijn lichaam ging. Het was genoeg om te beseffen dat dit is wat ik altijd al wilde, en nog veel meer.
Nu is het mijn beurt
Nu was het mijn beurt, ik besloot (iets gespannen) langzaam met mijn hand haar string in te gaan. Wat voelt dit zacht, en anders dan bij mezelf. Meteen voel ik hoe nat ze is. Het idee dat ze zo nat en geil door mij is maakt mij alleen maar nog meer opgewonden.
We hadden beide nog onze BH aan. Onhandig probeerde ik die van haar los te maken. En bedacht me, dit is lastiger dan ik dacht. Ze kwam overeind, lachte lief, en deed het zelf. Ze had prachtige, bijna perfecte, volle borsten. We zoende zittend terwijl we elkaar overal betasten.
Terwijl we zoenden begeleidde ik haar om voorovergebogen op haar knieën te gaan zitten. Wat een prachtige kont had ze. Zo anders dan een man, zoveel sexyer en zachter. Terwijl ze zat vingerde ik haar van achteren, eerst traag, daarna steeds sneller. Langzaam hoorde ik haar ademhaling versnellen en de kreuntjes werden steeds harder. Ik besef me op dat moment hoe heerlijk geil het is om een vrouw te zien en voelen genieten.
Als ze bijna komt draait ze zich om. Ze duwt me op mijn rug en begint me intens te zoenen. ''Nu is het jouw beurt'' fluistert ze. Ik voel twee vingers naar binnen glijden en ze begint me heerlijk te vingeren. Normaal hou ik er meer van als er met mijn clit wordt gespeelt maar nu ben ik zo geil dat ik overal van komen. Jezus wat ben ik nat..
We draaien op onze zij en dit geeft me de kans om tegelijk met haar te spelen. We zoenen, we vingeren elkaar, we kreunen samen. En.. we komen samen klaar. Ik zal nooit het moment vergeten dat ik voel dat ze begint te komen terwijl mijn vingers in haar zitten. Het samenspannen, het licht schokken en dan de ontspanning.
De stilte daarna, en wat bleef
Ik weet niet meer precies hoe laat het was toen we naast elkaar lagen. Het licht was veranderd. Zachter. De wereld buiten leek ver weg. Ik lag op mijn rug en voelde haar hoofd tegen mijn schouder, haar adem rustig en gelijkmatig.
Wat me het meest bijbleef, was de stilte. Niet ongemakkelijk, maar vol. Alsof er niets meer gezegd hoefde te worden. Ik voelde geen twijfel, geen haast om iets te benoemen of te verklaren. Alleen een diepe ontspanning die ik niet kende van eerdere ervaringen.
We praatten zacht, af en toe. Over niets bijzonders. Over hoe laat het was, over dat we dorst hadden. Haar hand bleef de mijne zoeken, alsof dat vanzelfsprekend was geworden. Het voelde intiem op een manier die verder ging dan wat er net was gebeurd.
Toen ze zich later aankleedde en ik haar naar de deur bracht, was er geen ongemak. Geen onhandig afscheid. Alleen een blik die zei dat dit iets had geopend. Iets wat niet meteen een vorm hoefde te krijgen om echt te zijn.
Toen de deur dichtviel en ik weer alleen was, bleef ik nog even staan. Mijn huis voelde anders. Still, maar niet leeg. Ik ging op bed zitten en liet het moment landen. Niet met grote gedachten, maar met een glimlach die bleef.
Dit was geen einde.
Het voelde als een begin.