Emma (30): "Mijn vriend wist ervan, maar toch vond ik het doodeng"

"Mijn vriend wist ervan, maar toch vond ik het doodeng"

Emma is 30, woont samen met haar vriend en heeft eigenlijk alles prima voor elkaar. Toch speelt er al jaren iets door haar hoofd: hoe zou het zijn om met een vrouw te daten? Haar vriend weet van haar nieuwsgierigheid en staat er volledig achter. Maar als Emma de kans krijgt om daadwerkelijk een vrouw te ontmoeten, blijkt dat toch een stuk spannender dan gedacht.

Erover praten is één ding...

"Mijn vriend weet eigenlijk al vanaf het begin van onze relatie dat ik ook vrouwen aantrekkelijk vind. We zijn inmiddels zes jaar samen en kunnen overal over praten. Hij heeft er nooit moeilijk over gedaan. Sterker nog, hij moedigde me juist aan om mijn nieuwsgierigheid eens te ontdekken.

Klinkt ideaal, toch? Maar gek genoeg maakte dat het voor mij niet minder spannend.

Want wat als ik helemaal niet weet hoe ik met een vrouw moet flirten? Wat als ze me niet aantrekkelijk vindt? En misschien nog wel mijn grootste angst: wat als ik erachter kom dat het toch niets voor mij is?

Ik had duizend vragen en eigenlijk nul ervaring."

Ik stond op het punt om af te zeggen

"Toen ik Three Little Secrets ontdekte, sprak vooral het idee van persoonlijke matches me aan. Geen eindeloos geswipe en geen ongemakkelijke gesprekken met vrouwen die heel andere verwachtingen hebben.

Na mijn aanmelding kreeg ik een match met een vrouw van 29. Ze was knap, grappig en leek precies mijn type. We hadden meteen leuke gesprekken en na een week vroeg ze of ik wilde afspreken.

Natuurlijk wilde ik dat! Tenminste, dat dacht ik.

Op de dag zelf was ik verschrikkelijk zenuwachtig. Ik stond zeker een halfuur voor mijn kledingkast en appte mijn beste vriendin dat ik misschien toch niet moest gaan.

Mijn vriend moest lachen toen hij me zo zag stressen. 'Je gaat gewoon gezellig iets drinken. Je hoeft helemaal niets', zei hij.

En eigenlijk had hij gelijk."

Gelukkig was zij net zo zenuwachtig

"We hadden afgesproken in een cocktailbar. Toen ik binnenkwam, zat ze al aan een tafeltje. Ze glimlachte meteen en ik voelde mijn wangen warm worden.

Het eerste kwartier was eerlijk gezegd een beetje ongemakkelijk. Ik had geen idee of ik haar drie zoenen moest geven, een knuffel of gewoon hallo moest zeggen. Uiteindelijk werd het een onhandige knuffel en moesten we allebei lachen.

Maar na het eerste drankje ging het steeds makkelijker. Ze vertelde dat ze het zelf ook ontzettend spannend vond. Dat hielp enorm.

We hebben die avond uren zitten praten. Over relaties, werk, vakanties en natuurlijk waarom we allebei nieuwsgierig waren naar vrouwen.

Ik merkte dat ik haar steeds leuker begon te vinden. Vooral die momenten waarop we elkaar nét iets langer aankeken. Ik wist niet goed wat ik ermee moest, maar ik genoot er ontzettend van."

Soms moet je gewoon durven

"Toen we afscheid namen, vroeg ze of ze me nog een keer mocht zien. Ik zei meteen ja.

Er gebeurde die avond verder niets. Geen eerste kus en geen spannend vervolg. Maar dat maakte eigenlijk helemaal niet uit.

Ik ging naar huis met een enorme glimlach. Niet omdat ik nu ineens precies wist wat ik wilde, maar omdat ik eindelijk die eerste stap had gezet.

Inmiddels hebben we opnieuw afgesproken en leer ik haar steeds beter kennen. Waar het naartoe gaat? Geen idee. En dat vind ik eigenlijk wel prettig.

Wat ik vooral heb geleerd, is dat je niet meteen alles hoeft te weten of te durven.

Soms begint het gewoon met een drankje en een heleboel zenuwen."

Emma, 30 jaar